روابط و مناسبات بین فردی در اجتماع از دیدگاه قرآن

روابط و مناسبات بین فردی در اجتماع از دیدگاه قرآن   

قيمت فروش : 30,000ريال 

مشاهده فهرست مطالب این کتاب - پیشگفتار

- مقدمه

- فصل اول- مبانی باورها در مناسبات بین فردی در قرآن

- خداباوری و توحیدمحوری

- انسان گرایی

- اصالت دانایی در رفتار آدمی

- جمع بندی و نتیجه گیری

- فصل دوم- اصول و قواعد ارتباطات کلامی بین فردی در مناسبات اجتماعی از دیدگاه قرآن

- الف. وجوه ایجابی

- تأکید بر تحیت به عنوان نخستین گام برقراری ارتباط مناسب

- تأکید بر بیان سخن نیکو که نشان ایمان دارد

- تأکید بر تبلیغ صحیح و مجادله مناسب

- تأکید بر رعایت عدالت در بیان

- تأکید بر روش عبادالرحمن در گفتن سخن نیکو و صبر در برخورد با جاهلان

- تأکید بر راستگویی، زمینه ساز اعتماد عمومی

- ب. وجوه سلبی

- پرهیز از غلو در دین

- پرهیز از گواه گرفتن خداوند در اثبات ادعای خود

- پرهیز از دشنام دادن، پرهیز از دشنام شنیدن

- پرهیز از نجوا کردن در جمع

- پرهیز از رفتارهایی که کرامت انسان ها را به خطر می اندازد

- پرهیز از سوالی که دانستن آن زیان آور است

- پرهیز از شکستن حریم پیامبر

- ج. جمع بندی و نتیجه گیری

- فصل سوم- اصول و قواعد ارتباطات عملی بین فردی در مناسبات اجتماعی از دیدگاه قرآن

- الف. وجوه ایجابی

- تأکید بر آراستگی ظاهری

- تأکید بر استواری در پیمان

- تأکید بر ادای امانت و پرهیز از خیانت

- تأکید بر برقراری صلح میان مومنین

- تأکید بر رفتار پسندیده در مقابل رفتار ناپسند

- تأکید بر هموار کردن راه برای موفقیت دیگران

- تأکید بر میانه روی در راه رفتن، آرامش در سخن گفتن

- ب. وجوه سلبی

- پرهیز از ریاء و نفاق

- پرهیز از عمل به ظن و گمان

- پرهیز از اسراف و بخل

- پرهیز از خوار کردن دیگران و فخر فروشی

- ج. جمع بندی و نتیجه گیری

- فهرست منابع

- نمایه

آنچه در این کتاب می خوانید حاصل بررسی اجمالی روابط و مناسبات بین فردی در جامعه از دیدگاه قرآن با این فرض که بسیاری آموزه های دینی برای بهبود روابط بین انسان ها و حفظ کرامت انسانی مورد توجه بوده، در جامعه نادیده گرفته شده است و مسلمانات علی رغم برخورداری از نام مسلمانی و آئین اسلام، در رفتار و گفتار به دستورات دینی خود پایبند نیستند تا جایی که اخلاق به عنوان گمشده جوامع اسلامی قرار گرفته چرا که روابط بین انسان ها بر اساس منافع و مصالح فردی شکل گرفته نه بر اساس منافع جوامع اسلامی و دینی، و این آغازی است بر نادیده گرفتن کارکرد دین در حوزه اجتماع.
حاصل بررسی ها نشان از آن دارد که دستورات دین اسلام، به عنوان کامل ترین و جامع ترین آئین الهی برای ارتقاء و بهبود مناسبات بین فردی و حفظ کرامت انسانی شناخته شده است. در این عرصه از وفای به عهد و موضوعات مرتبط با آن مثل ادای امانت و پرهیز از خیانت بیشترین توصیه را نموده تا آموزه هایی در حوزه گفتار و رفتار نیکو، صداقت، حسن معاشرت و حفظ حقوق دیگران و نیز توجه به نیازمندان تا تأکید بر حفظ کرامت آن ها و آموزه های دیگری که اقدام به انجام آن ها می تواند مناسبات بین انسان ها اعم از مسلمان و غیرمسلمان را از شأن و منزلتی متناسب با شأن وجودی که خداوند برای انسان قرار داده، بهبود بخشد.

(*شابک:4-040-214-964-978*)