راز (تفسیری از اوشو بر داستانهای صوفیان جلد ا)

راز (تفسیری از اوشو بر داستانهای صوفیان جلد ا)   

قيمت فروش : 60,000ريال 

مشاهده فهرست مطالب این کتاب - لا اله الا الله

- فرصتی برای ریختن فیضم درون تو

- خرد یک بیداری است

- من خود را باگوان اعلام میکنم

- واقعیت خویش را بپذیر

- زندگی یک بوم خالی است

- این حروف معنایی ندارند

- درخشش سپید و خنک معشوق او

- حقیقت فقط هست

- نه بالایی , نه پایینی

تو، کسانی که دوستشان داری و کسانی که از آنها متنفری
همگی جلوه های خداوند هستید.
همین جمله ی کوتاه میتواند
تمام زندگیت را دیگرگون سازد.
قادر است تمام دیدگاهت را عوض کند.
لحظه ای که فرد دریابد که همه چیز یکی است،
عشق به خودی خود طلوع میکند.
و عشق یعنی تصوف.

این واقعا یک کتاب نیست، بیش تر یک رقص است.
و نه یک رقص معمولی، سماعی از ژرفای قلب است.
درست همان طور که دراویش صوفی از دیرباز،
به هنگام وجد و سرور به سماع درمی آمده اند.
در اینجا، این سخنان مرشد به سماع آمده اند.
وقتی به ذهنیت اجازه بدهی که در این غنای وسیع از دانش، تمثیل، لطیفه و خرد غرقه گردد،
در این رقص گرفتار می آیی.
ولی در این فراوانی چرخنده ی واژه ها، درست در مرکز آن،
سکوت نشسته است، تهیای خالص،
چیزی که صوفیان آنرا عشق می نامند،
عشق واقعی، حضور مرشد.
بسیاری از ما ابتدا از طریق کلمات چاپ شده،
عاشق این درویش دیوانه «باگوان» شدیم؛
پس اجازه نده که این کتاب کوچک بی ضرر، تو را گول بزند...،
بگذار پرت کند، در آن گم شو، کاملا وارد رقص شو.
با رفتن به میانش، پلی بین شکل بیرونی رقص
و راحت ساکت درون آن میتوان بسته شود.
آن لحظه ی رفتن به ماورا، تحولی ناممکن را ممکن میسازد.
این کتاب یک ترانه است،
یک یادآوری،
یک اشتیاق و یک ذکر...

اشو یکی از کسانی است که دروازه ی زندگی در بعد بی زمان حال را کشف کرد و خود را یک « وجودگرای واقعی » خواند.
او زندگی خود را وقف برانگیختن دیگران برای یافتن این دروازه (گام نهادن به بیرون از دنیای گذشته و کشف دنیای جاودانگی) ساخت.
اشو در 11 دسامبر 1931 در شهر کوج وادا در ایالت مادیاپرادش هندوستان متولد شد. از اوان کودکی ثابت کرد که روحی عصیان گر و مستقل است. او اصرار داشت که به جای دریافت دانش و باور از دیگران، او خودش باید حقیقت را تجربه کند.

او درباره خود میگوید: من سرآغاز یک آگاهی کاملا متفاوت هستم. لطفا مرا با گذشته در تماس قرار ندهید، گذشته حتی ارزش یادآوری هم ندارد.