چرا همیشه در آینه خیره می شوم؟
چرا احساس می کنم که باید زودتر یا به موقع سر قرارهایم حاضر شوم؟
چرا در مورد نجات دیگران رویا پردازی میکنیم؟
چرا بر این باورم که قدرت های خارق العاده ائی مثل تله پاتی و رویاپردازی دارم؟
چرا هروقت که تنها می شوم باید تلویزیون یا رادیو روشن باشد؟
چرا بعضی ها مرا به سادگی کلافه و عصبانی می کنند؟
چرا بسیار حواس پرت هستم؟
چرا به سادگی ناامید و از انجام کارهای مختلف منصرف می شوم؟
چرا برای هر نوع تصمیمی نیاز به زمانی طولانی دارم؟
چرا از برنامه ریزی و هدف گذاری برای آینده خود گریزانم؟
چرا از انجام کارهایی که فقط چند دقیقه به طول خواهد انجامید طفره می روم؟
چرا منضبط بودن برایم بسیار مشکل است؟
چرا احساس می کنم با داشتن برنامه در زندگی شخصی مفیدتر و خوشحال تر خواهم بود؟
چرا مردم را معطل نگه می دارم؟
چرا حتی زمانی که دیگران در اطرافم می باشند ، احساس تنهایی می کنم؟
چرا به ندرت باک بنزین اتومبیلم را کاملا پر می کنم و تا آخرین قطره آن را مصرف می کنم؟
چرا همیشه کلید ها ، کاغذ و تقریبا همه چیز خود را گم و یا جابجا می کنم؟
چرا دست و پا چلفتی هستم؟
چرا بسیاری از اوقات در مورد خودکشی فکر می کنم ، اگر چه قصد انجام آن را ندارم؟
چرا هر کاری را حتی آسان ترین آنها را مشکل می کنم؟
چرا به قسمت و سرنوشت اعتقاد بسیار دارم؟
چرا حواس پرت هستم؟
چرا درباره انجام حرکات غیر عادی در حضور جمع فکر می کنم؟
چرا از عصبانی شدن لذت می برم؟
چرا بعضی مواقع اعمال احمقانه ای را انجام می دهم؟
چرا احساس محبت و دوستی نسبت به کسی ندارم؟
چرا ترجیح می دهم که به جای کمک به خود بیشتر به دیگران کمک کنم؟
چرا به افرادی که حتی از آنها خوشم هم نمی آید لطف می کنم؟
چرا ثبات شخصیت و افکار ندارم؟
چرا نسبت به خود سخت گیرم؟
چرا رفتارم نسبت به دیگران براساس رفتار آنها با من تغییر می کند؟
چرا همه را به چشم رقیب نگاه می کنم و حس رقابت فراوان نسبت به هرکاری که انجام می دهم دارم؟
چرا مایل به کنترل دیگران هستم؟
چرا در دل امیدوارم که دیگران شکست بخورند؟
چرا نسبت به کوچک ترین و یا حتی احمقانه ترین کارها وسواس نشان می دهم؟
چرا حس می کنم که بعد از هر خنده ای گریه خواهد بود و بعد از هراتفاق خوب ، اتفاق بدی خواهد افتاد؟
چرا هر لحظه به ساعت خود نگاه می کنم که دریابم آیا گرسنه یا خسته هستم؟
چرا دچار احساس آزاردهنده اینکه موضوعی را فراموش کرده ام ، هستم؟
چرا نسبت به از دست دادن عزیزانم واهمه دارم؟
چرا همیشه آشفته ، پریشان حال و عصبی هستم؟
چرا در کمک خواستن از دیگران مشکل دارم؟
چرا نسبت به اطرافیانم مخصوصا کسانیکه برایم اهمیت دارند، ناملایمی دارم؟
چرا همیشه افراد ناباب را به خود جلب می کنم و یا روابط غیر سازنده را حفظ می کنم؟
چرا از غیبت کردن لذت می برم؟
چرا از شنیدن رازها و اعترافات دیگران لذت می برم؟
چرا اعتماد به نفس ندارم؟
چرا مایل به اطمینان از لطف و محبت دیگران نسبت به خود هستم؟
چرا از ستایش و تمجید دیگران در مورد خود ناخشنود می شوم؟
چرا به خاطر موضوعات و مسائلی که درآنها هیچ دخالت و اختیاری ندارم، احساس گناه می کنم؟
چرا حتی مواقعی که مقصر نیستم از دیگران عذرخواهی می کنم؟
چرا بسیار خرافاتی هستم؟
چرا عقاید دیگران برایم مهم است؟
چرا حتی زمانی که به شدت نیازمند اظهار نظر و دفاع از خود هستم ، فروتن و خاضع می شوم؟
چرا احساس می کنم که هیچ چیزی خوشحالم نخواهد کرد؟
چرا در زندگی با شکست و ناامیدیهای بسیاری روبه رو هستم؟
چرا در مورد دیگران عجولانه قضاوت می کنم؟
چرا وقتی زندگیم به خوبی پیش می رود ، احساس بدی دارم؟
چرا اعمالی را که می دانم باعث خوشحالیم می شوند ، انجام نمی دهم؟
چرا احساس می کنم اشیاء با ارزش خود را از دست خواهم داد؟
چرا نسبت به مشکلاتی که ممکن است هرگز رخ ندهد و یا موضوعاتی که کنترل بر آن ندارم، ناراحت می شوم؟
چرا هرکاری را نیمه تمام انجام می دهم، اگر چه می دانم مجبور خواهم بود که بعدها آنرا دوباره انجام دهم؟
چرا از مقامات می ترسم؟
اگر چه با مشکلی واقعی روبه رو نیستم ، چرا از لحاظ روحی بسیار خسته و کسل می باشم؟
چرا نسبت به دیگران به سرعت نتیجه گیری و قضاوت کرده و سعی دارم کلمات گفته نشده آنها را تفسیر کنم؟
چرا اغلب احساس می کنم در موقعیت های نامطلوب و سردرگم گرفتار خواهم شد؟
چرا از قبول مسئولیت سرباز می زنم؟
چرا شخصی منزوی و گوشه گیر می باشم؟
چرا آرزو می کنم بیمار یا زخمی بودم؟
چرا احساس می کنم که در حال فریب همه دنیا هستم؟
چرا با خود حرف می زنم؟
چرا اغلب رویاپردازی می کنم؟
چرا همیشه مایل به توجیه اعمال و رفتار خود هستم؟
چرا ترک عادت برایم مشکل است؟
چرا سعی و تلاش خود را دست کم می گیرم؟
چرا احساس می کنم شخصی بی اهمیت می باشم؟
چرا همیشه در افکار منفی خود کنکاش کرده و گرفتار هستم؟
چرا وقتی که گرسنه نیستم ، غذا می خورم؟
چرا زمانی که توانائی انجام کارهای بیشتری دارم، به کندی کار می کنم؟
چرا نسبت به ظاهر خود حساس هستم؟
چرا از روبه رو شدن با واقعیت واهمه دارم؟
چرا روزی سرحال هستم و روزی دیگر به سختی از سر جایم بلند می شوم؟
چرا خود را با دیگران مقایسه می کنم؟
چرا با اینکه احساس می کنم شخص خوبی هستم، ولی اعمال بدی را انجام می دهم؟
چرا افکار عجیب و مالیخولیایی دارم؟
چرا احساس می کنم که کسی مرا نمی شناسد و درک نمی کند؟
اگر چه فرد تنبلی نیستم ، چرا از خود مواظبت نمی کنم؟
چرا غذایی که می دانم مرا بیمار خواهد کرد، می خورم؟
چرا هر موضوعی را در حد نهایت بررسی می کنم؟
چرا اعمالی را که واقعا مایل به انجام آن نیستم، انجام می دهم؟
چرا اغلب در گذشته ها سیر می کنم؟
چرا همیشه مواجه با احساسی از ناامیدی هستم؟
چرا احساسی از تنهائی و بی ریشگی دارم؟
چرا نیاز به توجه دیگران دارم؟
چرا از شنیدن جواب منفی بسیار ناخشنود و حساس هستم؟
چرا فردی بسیار تنبل هستم؟
چرا احساس می کنم که از لحاظ اخلاقی فردی برتر از دیگران هستم؟
چرا بسیار متعصب و نسبت به عقیده ام خشک و دگم می باشم؟
-فصل 2/هنوز تمام نشده است!
-قسمت اول:شناسائی مراحل اولیه پیشرفت
-قسمت دوم:بیداری و چگونگی تغییر
-قسمت سوم:توجیه اعمال ، عامل توقف
-قسمت چهارم:تشخیص زمان عمل، آغاز تغییر
-نتیجه
