مشاهده فهرست مطالب این کتاب
- مقدمه- آزاده
- آرزوها
- باز آمد
- آواز دل
- زهره
- صبرم عطاکن
- عروس گل
- گل اومد
- من از روز ازل
- آفرین
- وطن من
- دل شیدا
- جوانی
- ای که در کشتن ما هیج مدارا
- سیمین جان
- بگریم (در سوگ صبا)
- مرغ حق
- شب شادی
- شکایت نی
- آسمان عشق
- گیتی افروز (داد از دل)
- در میزند
- گیسوی شب
- سوز عاشق
- عشق خود حاشا مکن
- که و مل که و ملکه
- پیام من
- مکن ای دوست مکن
- پس چرا عاشق نباشم (فریاد عشق)
- نامدگان و رفتگان (همیشه در میان)
- گو به من خدایا (نقش غم)
- بخت همراه
- بوی که داری (باد صبا)
- مرا عاشقی شیدا (خاک راه)
- قدر محبتو بدون
از آنجا که هرجا زبان از بیان قاصر آید، موسیقی متولد میشود، نمی توان روح و حال و هوای موسیقی را نوشت با این حال در این مجموعه موسیقی ایرانی بسیار ساده شرح داده شده است.
در این کتاب ابتدا تعریف مختصری در مورد آواز سه گاه ارائه شده است ،سپس تعدادی از تصنیف های قدیمی ایرانی که در این دستگاه اجرا شده اند با ذکر مشخصاتی از قبیل نام آهنگساز، نام شاعر، تنظیم کننده، سال اجرا و مدت اجرا ذکر شده اند.
موسیقی ایرانی مشتمل بر 7 دستگاه و 5 آواز است. دستگاه که از قدیم مقاوم نیز نامیده شده است به نغمه ها و آهنگ هایی مخصوص اطلاق میشود که همگی دارای ساختار کلی یکسان هستند.
آوازها قطعات کوچک هستند که در گام دستگاه است ولی تونیک متقاوتی دارند. ناگفته پیداست این جملات تعاریفی مهم و گنگ هستند که معنای خاصی را در ذهن متبادر نمیکنند. علت این است که واژه های دستگاه و آواز در موسیقی ایرانی در معانی مختلف و حتی متضاد بکار رفته اند و هیچگاه تعریف جامعی از آنها صورت نگرفته است.
